sobota, 17 czerwca 2017

„Myślne miraże” Eliza Segiet :) Poezja wyszeptana słowami wiatru :)






Wydawnictwo Sowello

Ilość stron: 80

Tomik znajdziecie:




„Życie to nie wahadło
i nigdy nie wraca.
Pozostaje
ruch pamięci i niepamięci.” 

Z wiersza „Odwrócony czas”


Miło jest wziąć do ręki i zatopić się w strofach pięknych, przemyślanych, sugestywnych wierszy, które z każdym wersem pozwolą odetchnąć od codzienności oraz wlewają w serce muzykę słów, które odczuwa się wręcz na własnej skórze, a jednocześnie zmuszają czytelnika do głębszej refleksji nad życiem i jego priorytetach. Bo w takim klimacie i tonie utrzymany jest wznowiony tomik Elizy Segiet „Myślne miraże”. Bardzo eteryczny, zmysłowy, emocjonalny, wnikliwie przyglądający się życiu.




„Piękny jest świat/ rozmalowany muzyką słowa.” - tak rozpoczyna swój tomik poetycki Eliza Segiet, wierszem „Muzyka słowa”. Ta muzyka słowa przewija się przez cały tomik, a każde ze słów jest niczym klawisz od fortepianu wygrywający najcudowniejszą melodię, opartą na synestezji dźwięków, barwie przewijających się obrazów, zmysłowością i delikatnością zarazem.


Eliza Segiet podkreśla głębią swej poezji, że w dzisiejszym świecie – słowa są na wagę najcenniejszego i najdroższego kruszcu, są kruche i subtelne, należy o nie dbać, jak o umiłowany prezent od życia. Drżący jak osika, schowany w przeźroczystym puzderku, którego można ciągle podglądać, bądź mieć na widocznym miejscu, żeby nie zapomnieć. Dlaczego to takie ważne? Współczesność wymaga od nas prężnej mobilizacji, ciągłej gonitwy za złudnością rzeczywistości, a słowa ulatują gdzieś w pośpiechu, stają się skrawkami, skrótami, często niewypowiedzianymi na głos myślami: „Cisza dialogu - / milczenie,/ które jest mową.”


Poetka stawia w swych wierszach ważne pytania: „Gdzie jest życie?”, zestawia i konfrontuje znaczenia, doszukuje się wartości nadrzędnych: „Wszystko/ jest ciągłą chwilą.”, „Na tafli wieczności/ człowiek jest tylko błyskiem.” Przypomina o tym, że miłość uskrzydla, pcha do działania, ma swój kształt, barwę, zapach. Poetka buduje napięcie i emocje, podkreśla wagę wspomnień i ludzkiej pamięci, która tak często bywa ulotna, zwraca uwagę na ważne w życiu chwile: „Czuje jak wiatr przesuwa czas/ siwieją wspomnienia/ ludzi ze snów.”




Eliza Segiet ma niezwykle rzadki dar przechodzenia w swych wierszach w sinusoidę afektów. Każdy wiersz na pierwszy rzut wydaje się prosty w odbiorze, a jednak każdy pozostawia po sobie nutę „Katharsis myśli”, jak to określiła w wierszu „Nadzieje”. Myślę, że to też znakomite określenie wewnętrznych nastrojów przy wsłuchiwaniu się we własne „ja” i zamknięte gdzieś na dnie serca miraże – niezniszczalnych marzeń. Bo najważniejsze to umieć złapać oddech i dystans do rzeczywistości, żyć w zgodzie ze sobą.


W takim klimacie znajdziecie w tomiku zdjęcia autorstwa
Piotra Karczewskiego



„Myślne miraże” Elizy Segiet to poezja bardzo kobieca, w której powiewają delikatne nutki rzewności za tym co było, minęło bezpowrotnie i błądzące myśli pełne obaw do tego, co wciąż przed nami. To tomik pełen uczuć, emocji, wyznań, lęków, jak satelity krążące nieustannie przy uchu jak natrętne muchy, od których człowiek chciałby się uwolnić, ale one nie dają za wygraną. Poetka mówi w swych wierszach o uczuciach ważnych i najważniejszych, doszukuje się przesłań, walczy o pamięć i wspomnienia, jak chociażby wierszem „Przydarzyło się Życie”, które elektryzuje głębokim przesłaniem i świadomością ciężkiej, trudnej historii zapisanej na kartach, która ma jeszcze szansę, by przetrwać. 


Poetka po raz kolejny pokazała swoją klasę, wrażliwość, przenikliwość i wszechstronność. Buduje, przeplata oczywistości tworząc nowe definicje szczęścia, marzeń, życia. Stawia pytania, ale nie udziela konkretnych odpowiedzi, przykuwa uwagę życiową mądrością przekłada wątki wersów z osnową znaczeniową.


Polecam, bardzo!






Za tomik z piękną imienną dedykacją,
dziękuję Autorce :)



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz