„Moda Polska. Warszawa” Ewa Rzechorzek. Świat znakomitych ludzi, trudnej historii i wysokiej klasy styl wypracowany przez polskich projektantów...





Wydawnictwo PWN 

Ilość stron: 447 + dodatek ze zdjęciami modeli 

Nowość wydawnicza 



„Jest styczeń 1945 roku. Grabowska obiera misję, którą nazwie „odbudową polskiej kobiety”. Będzie ją realizowała z ogromną konsekwencją przez ponad dwadzieścia kolejnych lat.” 


Czy Jadwiga Grabowska była skazana na świat mody? Wydawałoby się, że tak. Nie tylko prywatne, wewnętrzne aspiracje pchały ją w objęcia artyzmu, ale również zdobyte doświadczenia jej wielopokoleniowej rodziny. To siostra Jadwigi, Stefania utożsamiana była z szykiem i klasą, wytwornością, z jaką się prowadziła. Tymczasem w ślad za nią poszła również Jadwiga zachwycająca się prostotą, typowo męskimi sportami oraz elegancją. 



Pierwsza kierownik artystyczna Mody Polskiej zaniepokojona powojennym stanem garderoby polskiej kobiety, poczyniła postanowienia, by odbudować jej wizerunek, wracając do kształtu, formy i fasonu, jaki panował wśród towarzystwa warszawskich, przedwojennych dam. Prywatnie nieco ekscentryczna, zawsze stawiająca na swoim, nieugięta, tchnęła ducha w Modzie Polskiej. To ona zmotywowała powojenne kobiety do tego, by zaczęły o siebie dbać i wychodzić na ulicę zwracając uwagę na to, co mają na sobie. 


Ze względu na moje wykształcenie jestem chłonna takich książek. Moda kobieca to dziedzina, której uczyłam się przez cztery lata, rysując swoje projekty. Dla mnie ta pozycja to perełka wśród tego typu publikacji. Autorka poświęciła wiele uwagi osobie Jadwigi Grabowskiej oraz każdej kolejnej artystycznej duszy, jakie pojawiały się w Modzie Polskiej, z dbałością o szczegóły, przeplatając fakty historyczne licznymi fragmentami wspomnień bliskich współpracowników Grabowskiej, wycinki prasowe, fragmenty felietonów o ówczesnej modzie, która w dobie PRL-u nie miała zbyt wyszukanych fasonów, ale kobiety chciały się ładnie i modnie ubrać. W publikacji są wspomnienia o Jerzym Antkowiaku, Karolinie Parol, Magdzie Ignar ich zadaniach specjalnych czy podziale na grupy docelowe. 






W książce absolutnie unikatowe i bezcenne są kopie odręcznych projektów, czy zdjęcia z wybiegów, bądź prywatnych spotkań artystycznego działu Mody Polskiej. Autorka plastycznie i sugestywnie opisała, jak zmieniały się trendy i fasony, jak wielką uwagę poświęcano modzie ślubnej, która rozkwitała na każdym etapie rozwoju. Ważne są także pojawiające się pomysły, dystans, sposób wykonania projektu, podejście do każdej kolekcji, dostawców materiałów itp. Bez wątpienia Jadwiga Grabowska jest pionierką artystycznego podejścia do mody, która dała czemuś początek, dalsze losy słynnego domu mody to kolebka nowatorskich pomysłów, ich ewolucja i wyjście poza granice kraju. 



Ta nad wyraz ciekawa i intrygująca pozycja zabierze Was w świat znakomitych ludzi, trudnej historii i wysokiej klasy styl wypracowany przez polskich projektantów. Szczerze polecam! 



Za książkę dziękuję: 








Komentarze